Αγροτικά

Αυξάνονται οι τιμές του ελαιολάδου και στην Ελλάδα- Απέχουν όμως πολύ από Ιταλία και Ισπανία


Τα άσχημα μηνύματα για τις εξελίξεις στην παραγωγή της Ισπανίας φαίνεται ότι πυροδότησαν μια ελαφρά αλλά γενική αύξηση των τιμών στην Ελλάδα και στην Κρήτη.

Έτσι, σύμφωνα με το Δελτίο τιμών του ΣΕΔΗΚ της 20-11-18 (www.sedik.gr) παρατηρήθηκε κάποια αύξηση τιμών της τάξεως των 10-20 λεπτών σε όλες σχεδόν τις επιχειρήσεις που δίδουν τιμές στον ΣΕΔΗΚ, με αποτέλεσμα σε αρκετές περιπτώσεις να φτάσουν τα 2,80 -2,90 €/κιλο ενώ σε δυο στην ΚΟΛΥΜΠΑΡΙ ΑΕ και Α.Σ. Βουκολιών, ανέβηκαν στο ψυχολογικό κατώφλι των 3€/κιλο!

 

Πιν. 3. Τιμές  έξτρα παρθένου

ελαιολαδου την 20-11-2018

ΧΩΡΕΣ Μέγι-στες Ελάχι-στες
Ιταλία 5,95 5,65
Ισπανία 3,60 2,73
Πελ/σος 2,90 2,90
Κρήτη 3,00 2,75
Λέσβος ΔΑ ΔΑ
Αναλυτικά οι τιμές κατά επιχείρηση στο Δελτίο Τιμών ΣΕΔΗΚ www.sedik.gr

Ανάλογη κατάσταση φαίνεται να υπάρχει και στην Πελοπόννησο όπου στην Πρ. ΕΑΣ Μεσσηνίας έφτασαν τα 2,90€/κιλο.

Η αύξηση αυτή των τιμών στην Ελλάδα, ασφαλώς είναι συνέπεια των δυσμενών εξελίξεων στην Ισπανία οι οποιες θέτουν υπο κάποια αμφισβήτηση την αναμενόμενη υψηλή παραγωγή της και Ιδιαίτερα την παραγωγή εξτρα παρθένου.

Οι εξελίξεις αυτές αφορούν, συμφωνα με πληροφορίες Ισπανικών ΜΜΕ, την σημαντική καθυστέρηση της συγκομιδής και τις σοβαρές δακοπροσβολές.

Η καθυστέρηση της συγκομιδής, που προκλήθηκε από τις συνεχείς και σε μερικές περιπτώσεις καταστροφικές βροχοπτώσεις που δεν επέτρεπαν εργασίες στους ελαιώνες, επί 2-3 εβδομάδες, για τις Βιομηχανίες τυποποίησης υπήρξε κρίσιμη. Πολλές από αυτές, που καθυστερούσαν τις αγορές τους ελπίζοντας σε αυξημένη προσφορά και πολύ μειωμένες τιμές από το Οκτώβριο, απογοητεύτηκαν και αναγκάστηκαν να στραφούν στα αποθέματα με κάποια αύξηση τιμών.

Από την άλλη πλευρά οι αυξημένες δακοπρσβολές που ανακοινώθηκαν από επίσημη υπηρεσία της Ισπανίας και η αναμενόμενη υποβάθμιση της ποιότητας, τελικά, οδηγούν σε σκέψεις για πιθανότατο περιορισμο της παραγωγής εξτρα παρθένου στην χώρα.

Στα πλαίσια αυτά, οι τιμές στην Ιταλία για το εξτρα παρθένο, σύμφωνα με το Δελτίο τιμών του ΣΕΔΗΚ της 20-11-18 ( www.sedik.gr) συνεχίζουν να αυξάνονται φθάνοντας στο BARI στα 5,95 €/κ και στον μ.ο. της χωράς στα 5,41€/κ.

Αλλά και στην Ισπανία όπου οι αγοραπωλησίες γενικά υποχώρησαν σχεδόν κατά 50%, οι τιμές παρουσίασαν κάποια αύξηση με το εξτρα παρθένο να φθάνει τα 3,80€/κ

Προχωρεί η συγκομιδή στην Ελλάδα.

Βελτιώνονται οι αποδόσεις αλλά αυξάνονται οι οξύτητες

Μεγάλη ανομοιομορφία παρουσιάζει φέτος η έναρξη και η πορεία της συγκομιδής μεταξύ περιοχών αλλά και μεταξύ κρατών.
Στην Ελλάδα και στην Κρήτη οι πρώιμες βροχές συνετέλεσαν σε πολύ πρώιμη έναρξη της συγκομιδής, ενώ αντίθετα στην Ισπανία οι όψιμες και συνεχείς βροχές την έσπρωξαν πολύ πίσω, αφού το ελαιόλαδο που έχει παραχθεί σε όλη την χώρα, σύμφωνα με Ισπανικά ΜΜΕ, είναι μόλις 7.000 τόνους.

Η συγκομιδή στην Κρήτη, που άρχισε φέτος σποραδικά πολύ πρόωρα, από μέσα Σεπτέμβρη σε περιοχές του Αποκόρωνα και της Κισσάμου, γενικεύτηκε τελικά πρόωρα από τα μέσα Οκτώβρη , αντί μέσα Νοέμβρη, σε όλη την Κρήτη εκτός απο περιοχές του Λασιθίου όπου λογω της μεγάλης ανομβρίας καθυστερεί ακόμα και συμφωνα με τα εκεί ελαιοτριβεία θα αρχισει κατά τα τέλη Νοεμβρίου.

Βασική αιτία για την πολύ πρόωρη αυτή έναρξη της συγκομιδής φαίνεται να είναι η σύμπτωση των πρώιμων βροχοπτώσεων του Σεπτεμβρίου με την αυξημένη κυκλοφορία του Δάκου που παρουσιάστηκε μετά από αυτές. Έτσι ο φόβος για δακοπροσβολές, αλλά και η σχετικά πρώιμη ελαιώση του ελαιοκάρπου, οδήγησε μερικούς παραγωγούς να επισπεύσουν την συγκομιδή και φαίνεται ότι τα αποτελέσματα μάλλον τους δικαιώνουν.
Οι αποδόσεις του ελαιοκάρπου σε λάδι, δεν είναι πολύ άσχημες αλλά όχι και τόσο καλές. Γενικά κυμαίνονται γύρω στο 5-5,5/1 ( 20- 18 % ) χωρίς να λείπουν και περιπτώσεις με καλύτερες αλλά και χειρότερες τιμές .
Η οξύτητα του ελαιολαδου, κύριος δείκτης της ποιότητας, παρά το ότι αρχικά έδειξε ότι δεν ήταν και πολύ άσχημη, τελευταία φαίνεται να χειροτερεύει απόδειξη ότι ο Δάκος συνεχίζει με τις καλοκαιρίες των τελευταίων ημερών συνέχιζε να δουλεύει.

Γενικά οι οξύτητες, σήμερα, συμφωνα με τα στοιχεία που δίδουν τα ελαιοτριβεία που συνεργάζονται με τον ΣΕΔΗΚ, φαίνεται να κυμαίνονται γύρω στις 5 γραμμές (0,5%) , αλλά υπάρχουν και αρκετές περιπτώσεις με 7-8 γραμμές. Περιπτώσεις των 3 γραμμών υπάρχουν αλλά είναι σπάνιες.

Ασάφειες με την εισφορά Δακοκτονίας

Στα 3€ ανά 100 κιλά λαδιού καθορίζεται με απόφαση της ΑΑΔΕ

Με πρόσφατη απόφαση της ΑΑΔΕ (αρ. πρ. ΠΟΛ 1196/24-10-2018) διευκρινίζεται το ύψος και ο τρόπος καταβολής της εισφοράς που πρέπει να καταβάλλουν για την δακοκτονία οι ελαιοπαραγωγοί την ελαιοκομική περίοδο 2018/19 .

Η εισφορά αυτή με την απόφαση της ΑΑΔΕ καθορίζεται τελικά σε 0,03€ ανά κιλό παραγόμενου ελαιολάδου, δηλαδή 3€ ανά 100 κιλά λαδιού και καταβάλλεται από εκείνον για λογαριασμό του οποίου γίνεται η έκθλιψη του ελαιοκάρπου ειτε σε χρήμα, ειτε σε ελαιόλαδο ίσης αξίας.

Επομένως η κράτηση ως εισφοράς 2% επί της παραγόμενης ποσότητας ελαιολάδου δεν είναι νόμιμη, συμφωνα με την προηγούμενη απόφαση της ΑΑΔΕ.

Ωστόσο, το θέμα λαμβάνει και άλλες διαστάσεις και χρήζει πάρα πέρα εξέτασης, εάν αληθεύουν οι φήμες ότι κάποια ελαιοτριβεία, ενώ παρακρατούν 2% του λαδιού, ποσότητα που σε αξία ισοδυναμεί με σχεδόν 6 ευρω, δηλαδή 2/πλάσια απο την νόμιμη, στην πράξη δεν αποδίδουν ανάλογα στην εφορία.

Πρόταση για εξορθολογισμό της Δακοκτονίας

Η απόφαση (αρ. πρ. ΠΟΛ 1196/24-10-2018) η οποία, δυστυχώς, αναπαράγει τις προβλέψεις του Α.Ν. 112/1967 της περιόδου της Δικτατορίας, περιέχει πολλές ασάφειες που επιτρέπουν πρόκληση διενέξεων, ενώ συγχρόνως αποτελούν και δίοδο διαφυγής σημαντικών εσόδων για τον προϋπολογισμό.

Έτσι, όπως και η εφαρμογή της Δακοκτονίας και το σύστημα είσπραξης εισφορών για αυτή, απαιτούν απλοποίηση και εξορθολογισμό, γιατί αποτελει ειρωνεία να διατηρείται η απαλλαγή ι του εκθλιπτικού δικαιώματος απο την εισφορά, που αποτελει μια ευτελή ελάφρυνση 0,20 € ανά 100 κιλά λαδιού, ενώ οι συνολικές δαπάνες Δακοκτονίας να περικόπτονται κατά 50%!

Επομένως καλό είναι να μελετηθεί ο καθορισμός της εισφοράς με βάση την έκταση που είναι δηλωμένη στο Ελαιοκομικό Μητρώο και η εισφορά να καταβάλλεται από τις επιδοτήσεις οπότε θα εισπράττεται στα σίγουρα και από όλους.

Τα ελαιοτριβεία πρεπει να απαλλαγούν από αυτή την υποχρέωση!

Σημαντικά προβλήματα στην παραγωγή της Ισπανίας
Καθυστέρηση της συγκομιδής και μεγάλες δακοπροσβολές

Τα προβλήματα που φαίνεται ότι έχουν ανακύψει στην ελαιοπαραγωγή της Ισπανίας φαίνεται ότι προβληματίζουν σημαντικά τους παραγωγούς αλλά και τις Βιομηχανίες τυποποίησης της χώρας, αλλά προκαλούν και γενικότερες αναταράξεις στην διεθνή αγορά.

Οι συνεχείς και καταρρακτώδεις βροχές που έπεσαν τελευταία σε ορισμένες περιοχές, φαίνεται ότι προκάλεσαν σημαντικές ζημιές στην παραγωγή. Κυρίως όμως καθυστέρησαν την συγκομιδή κατά 2-3 εβδομάδες περίπου, προκαλώντας προβλήματα στους παραγωγούς αλλά και στους αγοραστές. Οι δεύτεροι έλπιζαν να υπάρξει γρήγορα μεγάλη προσφορά η οποια θα τους επέτρεπε να αγοράσουν σε χαμηλές τιμές.

Και σημαντικές δακοπροσβολές
Από την άλλη πλευρά, σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση του «Δικτύου Προειδοποιήσεων και Φυτουγιεινής Ενημέρωσης της Ανδαλουσίας (RAIF)», παρά τη μείωση της κινητικότητας του Δάκου λόγω των πρόσφατων βροχοπτώσεων και των χαμηλότερων θερμοκρασιών, οι υψηλότερες θερμοκρασίες που παρατηρούνται κατά τις μεσημβρινές ώρες της ημέρας συντελούν στην αύξηση των προσβολών του ελαιοκάρπου από Δάκο..

Το ποσοστά των προσβεβλημένων καρπών είναι αρκετά υψηλά και εμφανίζονται σε όλες σχεδόν τις επαρχίες της Ανδαλουσίας με συνέπεια να υπάρχουν εύλογες ανησυχίες για αυξημένες οξύτητες και άσχημη ποιότητα ελαιολάδου

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της RAIF οι τελευταίες δειγματοληψίες έδειξαν δακοπροσβολές της τάξεως του 9,20% στο Cádiz, 8,40% στο Jaén και 5% στην Huelva.

Οπωσδήποτε στις ζώνες με βιολογικές καλ/γειες οι προσβολές ήταν μεγαλύτερες στην Córdoba με ποσοστό 20,9% και στο Jaén με ποσοστό 15,30%. Στις υπόλοιπες επαρχίες, οι ζωντανές προσβολές είναι κάτω από το 3%.
Πάντως η κινητικότητα των τέλειων εντόμων , φαίνεται ότι γενικά μειώνεται στις παγίδες Mac-Phail τις τελευταίες εβδομάδες σε όλες τις ελαιοκομικές ζώνες λόγω της αυξημένης σχετικής υγρασίας.

Ασύμφορη η ατομική αποθήκευση του Ελαιολαδου!
Πολλοί παραγωγοί τελευταία, βρίσκονται, όπως μας λένε στο δίλλημα αν συμφέρει να αποθηκεύουν το ελαιόλαδο τους στο ελαιοτριβείο η σε δικές τους δεξαμενές στο σπίτι τους.
Και βασική αίτια του προβληματισμού αυτού είναι οι γενικά χαμηλότερες τιμές που εξασφαλίζει η συνήθης αποθήκευση του προϊόντος στις αποθήκες των Συν/κων η Ιδιωτικών ελαιοτριβείων και ο ιδιότυπος εγκλωβισμός του παραγωγού, να υπακούσει στους όρους πώλησης και τις τιμές που αυτά καθορίζουν.

Τα καλά και τα τρωτά της αποθήκευσης στο σπίτι
Βέβαια, η αποθήκευση στο σπίτι, έχει το πλεονέκτημα ότι ο παραγωγός είναι απόλυτα κυρίαρχος στο πότε, πόσο και σε ποιόν θα πουλήσει το προϊόν του, έχει όμως και τα τρωτά της.

Έτσι, εκτός από τις μικρές ποσότητες που προορίζονται για οικογενειακή κατανάλωση, η αποθήκευση μεγάλων ποσοτήτων απαιτεί σημαντικές δαπάνες και επιβαρύνσεις.

Κυρίαρχη θέση μεταξύ των επιβαρύνσεων έχει η απόκτηση και εγκατάσταση σωστών ανοξείδωτων δεξαμενών που οπωσδήποτε κοστίζουν σημαντικά. Παράλληλα όμως σημαντική είναι και η απασχόληση και οι δαπάνες που απαιτούνται για την συντήρηση και λειτουργία τους.

Εκτός αυτών όμως, σημαντική είναι και η φροντίδα και οι δαπάνες που απαιτεί και η μεταφορά του προϊόντος από το ελαιοτριβείο στο σπίτι αλλά και από το σπίτι στις αποθήκες του αγοραστή που θα επιλεγεί.

Τέλος, πέρα από αυτά και υπάρχει και η αρνητική διάθεση των εμπόρων να αγοράζουν ελαιόλαδο από τα σπίτια. Κι αυτό γιατί, όπως μας εξομολογήθηκε τυποποιητής, η άγνοια των συνθηκών αποθήκευσης και πιθανών αλλοιώσεων της ποιότητας, δημιουργεί την ανάγκη να γίνει πλήρης χημική ανάλυση πριν την αγορά. Και η ανάλυση αυτή κοστίζει αρκετά ακριβά και ενώ δεν συζητείται καθόλου για μικροποσότητες, για μεγαλύτερες αποτελεί σημαντική επιβάρυνση.

Η αποθήκευση στις δεξαμενές των Ενώσεων αξίζει να εξεταστεί.

Τελικά μέσα σε αυτή την περίπλοκη κατάσταση εύλογα γεννιέται το ερώτημα. Υπάρχει άλλη καλύτερη λύση και ποια;

Η απάντηση είναι ότι υπάρχει, αλλά δεν είναι μαγική και δεν μπορεί να εξασφαλιστεί από τρίτους, όπως ίσως κάποιοι θα ήθελαν!

Οι δεξαμενές και οι εγκαταστάσεις τυποποίησης των πρώην Ενώσεων που ασφαλώς υπάρχουν ακόμα και οι περισσότερες βρίσκονται σε αρκετά καλή κατάσταση, δεν πρεπει να σκουριάσουν η να πωληθούν σε επιτήδειους. Αυτές θα μπορούσαν να αποτελέσουν χώρους αποθήκευσης του προϊόντος, όπως γινόταν και παλαιοτέρα, και στην συνέχεια πώλησης του, ειτε ως χύμα με διαγωνισμούς, ειτε ως τυποποιημένου.

Αυτό βέβαια απαιτεί πρωτίστως κάποιες κινήσεις που πρεπει να κάνουν βασικά οι νοικοκυραίοι παραγωγοί. Αυτοί έχουν συμφέρον, να ασχοληθούν ενεργότερα.

Απαιτεί όμως και την ενεργό υποστήριξη και καθοδήγηση των πολιτικών που διατείνονται ότι είναι στο πλευρό των παραγωγών.
===============
*Ο Νίκος Μιχελάκης, είναι Δρ Γεωπόνος, πρώην Δ/ντης του Ινστιτούτου Ελιάς Χανίων και Επιστ. Σύμβουλος του ΣΕΔΗΚ . Τα άρθρα του εκφράζουν προσωπικές του απόψεις και δεν απηχούν κατά ανάγκη τις απόψεις του ΣΕΔΗΚ. Μπορούν να αναδημοσιευτούν μόνο με άδεια του ίδιου nmixel@otenet.gr


Σχολίασε το
Στην κορυφή

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο